ပေါက်ကရလေးဆယ် ဘလော့များ

 ကနေ့ ပန်းချီပြပွဲတခုကို ရောက်ခဲ့တယ်။ တကူးတကသွားတာမဟုတ်ပဲ လမ်းကြုံလို့ ရောက်သွားတာ။ ပန်းချီကားတွေကို မကြည့်တတ်ပါဘူး။ ခံလည်း မခံစားတတ်ဘူး။ ဒီအတိုင်းခေါ်လို့ ရောက်သွားတာ။ အဲ့မှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ကို Title ပေးထားတာလေးတွေ့မိတော့ အသံထွက်ပြီး သဘောကျမိတယ်။ နာမည်က "မင်းလဲမင်း ငါလဲငါ" တဲ့။ တကယ်ဗျာ။ ငါ့ကိုများ တည့်တည့်ကြီးပြောနေသလားပေါ့။ 

တကယ်ဆိုရင် သူနဲ့ကိုယ်နဲ့ ကိစ္စမှာ ဘယ်သူမှ မမှားခဲ့ကြဘူးလို့ ကျွန်တော်က အခုထိ ယုံကြည်နေတုန်း။ ဘယ်သူမှ မမှားခဲ့ကြပေမယ့်လည်း နှလုံးသားနဲ့ ဦးနှောက် စီးချင်းထိုးတဲ့ပွဲမှာ ကျွန်တော် ရှုံးရတာပေါ့ မဟုတ်လား။ 

ခုမှ သတိရလို့ ပြက္ခဒိန်ကို ကြည့်လိုက်မိတော့ စက်တင်ဘာလဆိုတာ သတိရသွားတယ်။ စက်တင်ဘာလရောက်တိုင်း Green Day ရဲ့ Wake me up when september ends ကို ဂစ်တာတီးပြီး ဆိုနေကျ။ ဒီနှစ်တော့ ငါ့ကို မနှိုးကြနဲ့တော့။ ငါ ဒီ စက်တင်ဘာလကုန်ရင်တော့ မနိုးသော အိပ်ခြင်းနဲ့ အိပ်ပြီပဲ လို့ ကြွေးကြော်မိလိုက်တော့တာပဲ။ စက်တင်ဘာလကုန်တာနဲ့အတူ သူမလည်း ပြန်မလာနိုင်တဲ့နေရာကို ထွက်သွားခဲ့ပြီပဲ။  Hey Googel Play a song ဆိုပြီး ပြောလိုက်မိတော့ Spotify ကနေ သီချင်းတစ်ပုဒ် အသံထွက်လာတယ်။

I'm lying on the moon
My dear, I'll be there soon
It's a quiet starry place
Time's we're swallowed up in space
We're here a million miles away

မင့်ကွာ ကြံကြံဖန်ဖန်ဆိုပြီး Google AI ကို ဆဲမိပါလေရော။

စကားမစပ် ပန်းချီဆရာက လာပြောသေးတယ်။ ပြပွဲသာလုပ်ရတာ ခပ်လန့်လန့််ဗျ တဲ့။ အင်း ဟုတ်မှာပေါ့။ သူလည်း CDM ပန်းချီဆရာလေ။ နောက်ပြီး ကျောင်းဆရာပြောမှ ပန်းချီကားတွေကို သတိထားမိတော့တယ်။ 

ဒီဘက်က ငှက်ကို လေးနဲ့ ဆော်လိုက်တဲ့ပုံက ကရင်နီမှာ လေယာဥ်ကို ဆော်လိုက်တဲ့ နေ့ကဆွဲထားတာတဲ့။ ဟိုဘက်ပုံက ကရင်ဘက်မှာ အုပ်စုလိုက်ကြီး အလှော်ခံလိုက်ရတဲ့ နေ့က ဆွဲတာတဲ့။ ဟီး။ သူပြောမှပဲ သဘောပေါက်တော့တာပဲ။